است اكثر مسائل زندگى را در تمام زمينه‌ها به خود اختصاص داده است و اگر به خوبى داورى شود ريشه اغلب جنايات و ناگوارىها و حوادث زيانبار ، به همين موضوع باز مىگردد ، چقدر از انسان‌ها كه با دروغ و تهمت ، غيبت ، بهتان ، حرف نا حق ، و . . . عرصه را بر ديگران چنان تنگ و پر فشار كرده‌اند كه براى هميشه از زندگى و حقوق‌شان محروم شده‌اند ، با پخش يك جمله در رسانه‌هاى خبرى ، چقدر از خون افراد بى گناه ريخته مىشود ، و يا آبروى عده‌اى به خطر مىافتد ، و يا در ميان خويشاوندان يا همسايگان ، يا كشورها ، درگيرى ايجاد مىشود . پس اگر گفتارها در مسير هدايت باشند ، و هركس با ملاحظه كردن ارزش‌هاى دينى و انسانى ، و كنترل بسيار دقيق الهى ، سخنى بگويد ، بدون ترديد امنيّت در كل جامعه به ويژه در روان مردم ، و در روابط عمومى و خصوصى ، حكمفرما خواهد بود ولى متأسفانه ، در سخن گفتن‌ها اين معيارها مراعات نمىشود و لذا ناراحتى و ترس و نگرانىهاى عميق روانى ، همگان را فرا گرفته است چون كه هر لحظه ممكن است در حق او و يا هركس ديگر ، سخنى گفته شود كه شخصيّت و آبرو و اعتبار چندين ساله‌اش به خطر بيافتد . بنابراين عظمت دين براى سلامتى مديريت زندگى مردم ، در كره زمين با همين دستور هويدا مىشود كه حرف زدن‌ها را در قالب هدايت و راستى قرار مىدهد و راستگويى را بزرگترين نشان شخصيت انسان مىداند و به هيچ كس اجازه نمىدهد از تبليغات مسموم ، و حرف‌هاى دروغ و آلوده به گناه استفاده نمايد . س : عامل اصلى اصلاح كننده گفتار انسان چيست ؟ ج : وَ الْهِمْنى التَّقْوى ؛ پرهيزكارى را بر دلم بيافكن ، تقوا يعنى آلوده نشدن به گناه و حرام ، و نگهداشتن خود از ارتكاب به عمل و گفتار حرام مىباشد پس اگر گفتارهاى امروز و يا هر روز را ريشه يا بى كنيم بدون شك بى تقوائى را پيدا خواهيم كرد ، چون انسان با تقوا ، مرد و زن ، پير و جوان ، دختر و يا پسر ، هرگز به خود اجازه